آموزش ماهیگیری

ساختار طعمه کپور

ساختار طعمه کپور

تمامی حیوانات در فرایند تغذیه خود وابسته به یک زنجیره غذایی متناسب با منابع محل زیست خود هستند . این زنجیره غذایی شامل مشخصاتی است که در نهایت مواد مورد نیاز بدن حیوانات برای بقا را تامین مینماید . حیوانات آبزی نیز از فرایند مستثنی نیستند .

همه ماهی ها با توجه به مواد غذایی مناسب  موجود در زیستگاه خود از موارد مربوطه تغذیه کرده و مایحتاج بدن خود را تامین میکنند .

همانگونه که در متون و موارد مختلف در زمینه ذائقه کپور خوانده و شنیده ایم ، کپور دارای سیستم تغذیه و گوارشی بسیار هوشمندی است که به کمک قابلیت های کم نظیر آن می تواند ماهیت مواد غذایی در دسترس خود را بررسی و تغذیه خود را بر مبنای نیاز روز خود تنظیم کند .

غلبه برزنجیره غذایی ثابت ماهی که بر مبنای موارد” در دسترس و ” امن ” ، ایجاد شده و مورد استفاده کپور قرار میگیرد ، یکی از مهمترین چالش های ماهیگیران در زمینه انتخاب طعمه و ریسه و سیستم مناسب میباشد .

از این رو است که ساخت یک طعمه مناسب که بر زنجیره غذایی کپور غلبه کرده و ماهی را ترغیب به  تغذیه از ان کند اهمیت پیدا میکند .
یکی از راهکار های رایج در این زمینه انتخاب و ساخت طعمه ای متناسب بر ساختار زنجیره غذایی ماهی است . مهم ترین پیش نیاز این شیوه اگاهی کامل از زنجیره غذایی مورد نظر و استفاده از مشخصات مربوطه در طعمه می باشد . این روش توسط ماهیگیران متعددی مورد استفاده قرار میگیرد . به عنوان مثال استفاده  از طعمه با ساختار میگوی اب شیرین که در اغلب دریاچه ها موجود است ، بین ماهیگیران بسیار رایج می باشد .

راهکار دوم ساخت طعمه ای متفاوت از زنجیره غذایی ماهی و بر مبنای مشخصه های مورد نیاز بدن کپور می باشد . این شیوه در عمل حائز چالش بیشتری بوده و بسیاری از ماهیگیران از طعمه هایی با ساختار اینچنینی برای به دام انداختن کپور استفاده میکنند .

در این شیوه با شناخت موارد مورد نیاز سیستم تغذیه و گوارش و متابولیسم کپور ، طعمه ای جذاب تهیه و در معرض تغذیه کپور قرار میگیرد .

نکته حائز اهمیت در تهیه طعمه در هر دو حالت ، رعایت و پایبندی به یک ساختار مناسب می باشد تا طعمه ساخته شده ،قابلیت قرار گرفتن در زنجیره غذایی کپور را دارا باشد . برای دست یابی به چنین ساختاری نیازمند طراحی و اعمال یک پازل غذایی هستیم  که قطعات آن مواد اولیه بیشماری با قابلیت ها و مشخصه های مختلف باشند  که بتوانند در شرایط زمانی و مکانی و حتی بنا به سلیقه سازنده طعمه در پازل مربوطه قرار گرفته و در نهایت ، طعمه ای مناسب و جذاب را برای استفاده در برنامه های ماهیگیری تشکیل دهند .

با ذکر توضیح فوق ، بدیهی است استفاده از موارد مشابه متعدد ، همیشه نتیجه دلخواه ما را رقم نخواهند زد. به عنوان مثال طعمه ای با در صد پروتئین بسیار بالا ، یک تهدید تمام عیار برای کپور تلقی خواهد شد و وجود انبوهی از چنین طعمه ای در یک مکان خاص منجر خواهد شد تا کپور ها منطقه را ترک کرده و چه بسا تا مدت ها در آن منطقه تغذیه نکنند .

استفاده از آمینو اسید های متعدد نیز چنین حالتی را برای ما رقم خواهد زد . در مقابل استفاده از حداکثر دو الی سه امینو اسید بعلاوه انزیم مفید برای شکست و تغییر آنها به پروتئین قابل هضم ، میتواند یک طعمه رویایی را برایمان رقم بزند .

از این رو پیشنهاد میگردد تا همواره ساختاری مشخص را برای طعمه خود برگزینیم که در آن ، کربو هیدرات ها ، پروتئین ها ، آمینو اسید ها ، شیرین کننده ها ، مواد معدنی ، ویتامین ها و … در یک تعادل نسبی در کنار هم قرار گرفته و هر کدام ایفاگر نقش خود باشند . طعمه های جدیدی که علیرغم قرار نداشتن در زنجیره غذایی کپور ،به دفعات مورد توجه ماهی قرار گرفته و منجر به صیدهای خوب میگردند ، قطعا دارای یک پازل غذایی موثر میباشند که تمامی موارد تشکیل دهنده با تناسب و به طور درست ،سر جای خود قرار دارند و هر ماده ای تاثیر خود را دارا است .

با این تعریف استفاده بدون آگاهی و متعدد  از موارد به واقع خوب و مفیدی که از نظر ساختاری ، نفعشان برای طعمه کپور اثبات شده است ،  الزاما نتیجه بخش نخواهد بود 

با آرزوی کامیابی
بهزاد فتحی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *